Ağa:

Baba ( Suna Albayraktan)

Ahmın:

Hayvan dışkısı

Alaf:

Hayvan Yemi

Alaimisema:

Gökkuşağı

Asbap:

Çamaşır

Avara:

Boş

Azık:

Yolluk,tarladaki ırgata giden yemek

Bayaktan:

Az önce

Belek:

Kundak,çocuk bezi

Belik:

Üçlü saç örgüsü

Bıçgı:

Testere

Bıldır:

Geçen Yıl

Bibi:

Hala

Bocu:

Köpek

Bunelek:

İri Sinek

Buymak:

Üşümek,donmak

Buzalamak:

Doğurmak(İnek)

Bürük:

Eşarp, tülbent

Cağ:

Örgü şişi

Cağlık:

Banyo yapılan yer

Camız:

Manda

Cırcır:

Fermuar

Cırıt:

Cirit oyunu

Cırmak:

Çizmek ( Suna Albayraktan)

Cibelmek:

Şımarmak

Culuk:

Hindi

Cücük:

Civciv

Çalık:

Topal

Çalkama:

Ayran

Çalmak:

Süpürmek

Çaltı:

Süpürge

Çapıt:

Bez

Çente:

Çanta

Çerçi:

Eşek,at yada katırlı seyyar satıcı

Çerpik:

Alkış

Çıkı:

Kese

Çıkla:

Sade,tek başına(yemek anlamında) 

Çılbak:

Çıplak

Çılga:

Patika yol

Çıngı:

Kıvılcım

Çiğit:

Çekirdek

Çimmek:

Yıkanmak

Çir:

Kayısı Kurusu

Çitil:

Fidan

Çôdürmek:

İşemek

Çomça:

Kepçe

Dadanma:

Alışma

Dam:

Ev yada evin çatısı

Davar:

Koyun sürüsü

Dayamak:

Açmak ( Suna Albayraktan)

Daylak:

Eşeğin küçüğü,sıpa

Deeze:

Teyze ( Suna Albayraktan)

Dekmik:

Tekme

Dıvrak:

İnce,güzel görünümlü(Kişi)

Dirgen:

Sap saman kaldırmaya yarayan alet

Dombalak:

Takla

Dulda:

Rüzgara korunaklı yer

Duluk:

Yanak yada şakak

Duven:

Harmanda ekinlerin sapı ve tanelerini ayırmak için,önüne koşulan hayvanlarla çekilen, alt yüzünde dikine çakılı keskin çakmak taşları bulunan, kızak biçiminde araç.

Düğür:

İnce bulgur

Ebemkuşaa:

Gökkuşağı

Ellaam:

Sanırım,galiba

Emmi:

Amca

Enik:

Yavru

Esiğetek:

Kadın ( Suna Albayraktan)

Essah:

Gerçek

Eşkere:

Açık,aleni

Evcimen:

Evine Düşkün

Evlek:

Bir ürünün ekim-dikimi için ayrılmış olan toprak

Evlük:

Kiler

Eydinmek:

Kendi kendine söylenmek (Hüseyin Yılmaz önerdi)

Fer:

Derman

Ferik:

Civcivin biraz büyüğü

Firik:

Biçilmeye az kalmış buğday

Fiston:

Fistan

Ganere:

Doymak bilmeyen,obur

Gaspenek:

Bilerek

Gavlatmak:

Kabuğunu soymak

Gaygana:

Yağda yapılan yumurta

Gayılolmak:

Razı olmak

Gayım:

Sağlam

Geçe:

Taraf,Karşı

Gelâ:

Tarla faresi

Gendime:

Bir yemek çeşidi

Gıdik:

Keçinin Yavrusu,Oğlak

Gırklık:

Koyunların yünlerini kesmeye yarayan makas

Gırnap:

Bir çeşit kalın ip

Gicişmek:

Kaşınmak

Gilik:

Küçük Çörek

Gocek:

Asma kilit

Golük:

Yük hayvanı

Göbelek:

Mantar

Göğ:

Olmamış, ham

Göynümek:

Yanacak derecede ısınmak

Göze:

Su Kaynağı

Gunnamak:

Doğurmak(Kedi Köpek)

Guzlamak:

Doğurmak(Koyun Keçi)

Güççük:

Küçük

Hacat:

Alet

Hela:

Tuvalet ( Suna Albayraktan)

Helbet:

Elbette

Herg:

Sürülüp bırakılmış tarla

Hezen:

Evlerin tavaninda kullanilan kalin agaç

Him

Temel

Hinkirmek:

Burnunu temizlemek

Hoodur:

Aman dileme,yalvarma

Hurç:

Heybe

Irgat:

Tarlada çalışan kimse

Işarat:

Çok çirkin

Iyım:

Kilim dokunacak tezgaha gerilen ip

İcar:

Kira

İdare:

Gaz lambası

İğ:

İp eğirmeye yarayan alet

İlaan:

Leğen

İşlik:

Gömlek

İşmar:

İşaret 

İtâ:

Ekmek pişirilirken unun altına serilen bez

Kalıç:

Orak

Kalın:

Başlık Parası

Katık:

Yoğurt

Kekil:

Zülüf

Kenger:

Sakız yapılan dikenli bir bitki

Kenna:

Güya

Kepenek:

Kelebek

Kerme:

Hayvan dışkısından yapılan yakacak yada yaranın kabuk bağlaması

Kes:

Dikenden yapılan hayvan yemi

Keşik:

Sıra

Keven:

Yakacak olarak kullanılan bir çeşit dikenli çalı

Keyveni:

Düğünlerde yemek yapan kimse

Kırtikli:

Kenarında girinti çıkıntı olan

Kosnü:

Köstebek

Koyak:

Vadi

Kurük:

Eşeğin küçüğü,sıpa

Kurün:

Köy çeşmelerinde akan suyun birikmesini sağlayan yalağa benzeyen şey

Kuşluk:

Sabahla öğlen arası

Kutnu:

Bir çeşit kumaş

Loğ:

Toprak damlarda kullanılan silindir biçimindeki ağır taş

Makat:

Oturmak amacıyla tahtadan yapılmış somya

Mal:

Büyükbaş hayvan

Malamat:

Rezil,kepaze olmak

Manık:

Kedi Yavrusu

Mayıs:

Hayvan Dışkısı ( Suna Albayraktan)

Meret:

Kötü zararlı şey

Mertek

Yapılarda kullanılan kalınca yuvarlak ağaç

Meses: 

Hayvanları dürtmekte, kullanılan ucu demirli değnek

Mıır

Yaramaz

Mırıl:

Çamur

Mısmıl: 

Temiz

Mitil:

Yorgan yada döşeğin astarı

Misilli:

Eş,eşdeğer (Karasüver ağzında kaliteli) (Hüseyin Yılmaz önerdi)

Mundar:

Pis 

Nodul: 

Hayvan gütmekte kullanılan değneğin ucundaki sivri demir çivi..

Okuntu:

Davetiye

Osemek:

Özlemek

Öllük:

Bebekleri belemekte kullanılan toprak

Öndüç: 

Ödünç

Örme: 

Hayvanların boynuna geçirilen kalın örgü ip

Ötürük:

Amel,ishal

Öz:

Sulu,otlu arazi

Özemeç: 

Ayran

Palan: 

Genellikle eşeklere vurulan, yayvan ve yumuşak bir çeşit eyer.

Papak:

Bere

Peâ:

Yıkılmış ev

Pisik: 

Kedi

Pöçük:

Uç,kenar

Pöslük:

Çöplük

Salta:

Bir çeşit giysi

Samı:

Boyundurukta öküzün boynuna takılan eğri ağaç

Seki: 

Oturmak için yapılmış, yerden yüksek yer

Seyirtmek:

Koşmak

Sındı:

Makas

Sin: 

Mezar

Soyha: 

Lanet olası,canı çıkası(aslı ölüden geriye kalan şey anlamında)

Sufra:

Sofra

Şaplak: 

Tokat atmak

Şarmıta:

Yosma

Şelek:

Sırtta taşınan çalı yada odun

Şire:

Tatlı

Şişek:

Bir iki yaşında koyun

Şoora:

Ayranlı çorba

Taka:

Duvar içindeki kapaksız küçük dolapçık

Tar:

Tavukların üzerinde durduğu ağaç

Tebâatsiz:

Davranışı hoş olmayan

Terek: 

Raf

Teşt:

Büyük leğen

Timinnâ:

Yarım ölçek

Toklu:

Bir yaşında Koyun

Tuman:

Don

Uflak:

Büyük bıçak

Uğra:

Hamurun altına serilen kalın un

Uğrun:

Gizli

Uğunmak:

Gülerken yada ağlarken nefesin kesilmesi

Usanmak:

Bıkmak

Üleş:

Leş

Ürelüûn:

Dünden önceki bir tarih

Ürme:

Havlama

Vezek

Şalvarın lastik takılan yeri ( Suna Albayraktan)

Yaar:

Hayvanların sırtında oluşan yara

Yağlık:

Eşarp, tülbent

Yalaa:

Yakacak olarak kullanılan bir bitki

Yarmak:

Hırsızlık yapmak

Yavuz:

Saldırgan

Yazı:

Ova

Yeğnik:

Hafif

Yuha:

Derin olmayan

Yumuş:

Bir şeyin yapılması için verilen emir

Yüklük:

Evdeki yedek malzemenin (misafirler için yatak, yorgan vs) kaldırıldığı oda...

Yülümek:

Dibinden kesmek

Zaar:

Galiba,herhalde

Zahmarı:

Kış, zemheri

Zıbın:

Peşli veya Üçetek ( Suna Albayraktan)

Zibil:

Çöp